تجارت جاده ای زیر سایه فرسودگی میانگین عمر کشنده ها به ۱۸ سال رسید

زمین دار شو: برمبنای آخرین آمار سازمان راهداری، میانگین عمر کشنده های فعال کشور به 17 تا 18 سال رسیده است؛ موضوعی که با افزایش اهمیت تجارت زمینی، ضرورت نوسازی ناوگان جاده ای را دوچندان کرده است.

به گزارش زمین دار شو به نقل از مهر، تجارت جاده ای در شرایط عادی یکی از ارکان اصلی زنجیره تامین کشور به حساب می آید، اما در شرایط بحرانی، نقش آن از یک مسیر حمل و نقل فراتر رفته و به شریانی حیاتی برای ادامه جریان تجارت و تامین کالا تبدیل می شود. در شرایطی که محاصره و محدودیت های دریایی بخشی از ظرفیت تجارت دریایی کشور را با اختلال مواجه کرده است، سهم حمل و نقل زمینی در جابه جایی کالا بالا رفته و فشار بیشتری بر شبکه جاده ای وارد شده است؛ روندی که بیشتر از گذشته ضرورت برخورداری از ناوگانی آماده، کارآمد و به روز و سرعت بخشیدن به پروسه نوسازی ناوگان حمل و نقل جاده ای را نمایان می کند.
در چنین شرایطی، فرسودگی ناوگان حمل و نقل جاده ای تنها یک مسئله در رابطه با سن خودرو ها نیست، بلکه مستقیماً با امنیت زنجیره تأمین، هزینه تمام شده کالا، مصرف سوخت، ایمنی جاده ها و حتی استمرار تجارت خارجی کشور ارتباط دارد. افزایش تقاضا برای حمل جاده ای در شرایطی که بخش قابل توجهی از کشنده ها و کامیون های کشور عمر بالایی دارند، می تواند فشار مضاعفی بر ناوگان وارد کند و در صورت تداوم، هزینه های اقتصادی و عملیاتی آنرا افزایش دهد.
از سوی دیگر، جایگزینی ناوگان فرسوده با خودرو های جدید نیازمند منابع ارزی قابل توجه است؛ موضوعی که در شرایط محدودیت منابع ارزی، به یکی از مهم ترین موانع نوسازی تبدیل گشته است. به همین دلیل، سیاست نوسازی ناوگان نمی تواند فقط بر واردات یا خرید خودرو های جدید متمرکز باشد و باید همزمان به تامین مالی، تسهیل دسترسی به ارز، فعال سازی ظرفیتهای تولید داخل، اسقاط خودرو های فرسوده و ایجاد مشوق های اقتصادی توجه کند.
مهدی قلی زاده، مدیر توسعه و نوسازی ناوگان سازمان راهداری، ضمن اشاره به چالش های موجود در حوزه نوسازی ناوگان، اظهار داشت: تغییر نرخ بنزین می تواند مردم را باردیگر بسمت حمل و نقل عمومی سوق دهد، اما تامین زیرساخت های این بخش زمان بر است و باید از سال ها قبل برای آن برنامه ریزی می شد.

میانگین عمر کشنده ها به ۱۸ سال رسید

وی اضافه کرد: دولت در یک سال و نیم گذشته با شرایط بحرانی و محدودیت های مختلف مواجه بوده و خیلی از برنامه های بلند مدت امکان اجرا پیدا نکرده اند. در چنین شرایطی، چالش اصلی کشور منابع درآمدی و ارزی است و همه نیازهای وارداتی از یک سبد ارزی تامین می شود؛ ازاین رو اختصاص منابع باید بر مبنای اولویت های کشور انجام گیرد.
قلی زاده درباره ی وضعیت سنی ناوگان حمل و نقل جاده ای نیز بیان کرد: متوسط عمر کشنده ها حدود ۱۷ تا ۱۸ سال است. بااینکه این رقم با عنایت به سن فرسودگی ۲۵ ساله در نگاه نخست قابل قبول به نظر می آید، اما تعداد زیادی کشنده با عمر خیلی بالا در ناوگان وجود دارد که میانگین سنی را افزایش داده اند.
این اظهارات نشان میدهد که اتکا بر میانگین سنی ناوگان به تنهایی نمی تواند تصویر دقیقی از وضعیت فرسودگی عرضه نماید. وجود تعداد قابل توجهی کشنده با عمر چند دهه، به مفهوم آن است که بخشی از ظرفیت حمل و نقل کشور با خودروهایی تامین می شود که از نظر مصرف سوخت، هزینه تعمیر و نگهداری و شاخصهای ایمنی، فاصله قابل توجهی با ناوگان جدید دارند.

ظرفیت نوسازی سالانه ۴ هزار کشنده

در شرایطی که تجارت دریایی با محدودیت روبه رو شده و بار بیشتری بسمت جاده هدایت می شود، این مسئله اهمیت دوچندانی پیدا می کند. افزایش کارکرد کشنده های قدیمی برای پاسخگویی به تقاضای بیشتر حمل کالا، می تواند استهلاک، خرابی و هزینه تعمیرات را افزایش داده و در نهایت سبب کاهش راندمان ناوگان و کند شدن جریان توزیع کالا شود. بنابراین، نوسازی ناوگان دیگر فقط یک برنامه توسعه ای بلند مدت نیست، بلکه بخشی از الزامات حفظ تاب آوری اقتصادی کشور در شرایط بحرانی شمرده می شود.
قلی زاده از ظرفیت نوسازی سالانه چهار هزار کشنده اطلاع داد و اظهار داشت: سال قبل چهار هزار دستگاه در سیستم نوسازی به ثبت رسید و این ظرفیت قابلیت افزایش دارد، اما فعال شدن سیستم و تامین ارز، شرط اجرای آن است.
وی همین طور از برنامه حذف کشنده های بالای ۵۰ سال با پرداخت پاداش نقدی اطلاع داد و اشاره کرد: بر مبنای پیشنهاد عنوان شده، علاوه بر گواهی اسقاط، مبلغی معادل ۱۵ هزار دلار از محل صرفه جویی سوخت به مالک ناوگان فرسوده پرداخت می شود تا این خودرو ها از چرخه حمل و نقل بیرون بروند.
در مجموع، چالش ناوگان فرسوده را نمی توان با اتکا به یک سیاست مقطعی حل کرد. تجارت جاده ای در شرایط فعلی بیشتر از گذشته به ستون فقرات جابه جایی کالا تبدیل گشته و هرگونه اختلال در ظرفیت آن می تواند آثار خودرا در هزینه حمل، قیمت کالا و استمرار تجارت نشان دهد. به این دلیل، فعال سازی ظرفیت نوسازی چهار هزار دستگاهی، تامین پایدار منابع ارزی، سرعت بخشیدن به اسقاط کشنده های خیلی قدیمی و استفاده از مشوق هایی می تواند بخشی از فشار موجود بر ناوگان را کاهش دهد؛ مشروط بر آنکه نوسازی از یک برنامه محدود به یک سیاست پایدار و مستمر برای حفظ امنیت زنجیره تامین کشور تبدیل گردد.

به اجمال، سیاست نوسازی ناوگان نمی تواند فقط بر واردات یا خرید خودروهای جدید متمرکز باشد و باید همزمان به تامین مالی، تسهیل دسترسی به ارز، فعال سازی ظرفیت های تولید داخل، اسقاط خودروهای فرسوده و ایجاد مشوق های اقتصادی توجه کند. در چنین شرایطی، چالش اصلی کشور منابع درآمدی و ارزی است و همه نیازهای وارداتی از یک سبد ارزی تامین می شود؛ به این جهت اختصاص منابع باید مبنی بر اولویت های کشور انجام گیرد. قلی زاده از ظرفیت نوسازی سالانه چهار هزار کشنده اطلاع داد و عنوان کرد: سال قبل چهار هزار دستگاه در سیستم نوسازی به ثبت رسید و این ظرفیت قابلیت افزایش دارد، اما فعال شدن سیستم و تامین ارز، شرط اجرای آنست.

منبع: zamindarsho.ir

1405/06/25

11:44:35

0.0 / 5

133

تگهای خبر: ارتباط , تولید , جاده , حمل و نقل

این پست زمین دار شو را می پسندید؟

(0)

تازه ترین مطالب مرتبط

نظرات بینندگان در مورد این مطلب

نظر شما در مورد این مطلب

نام:

ایمیل:

نظر:

سوال:

= ۷ بعلاوه ۱